Onno Verstappen

profileimage

Zomer 1971, warm en op en rond de vijvers van Hoogezand was veel vertier. Ik ging ook met een rubberbootje die kant op om op het water te ploeteren en zag een ander rubberbootje met een vierkant zeiltje. Dat leek me geweldig, vanzelf vooruit zonder te roeien, dat wil ik ook. Mijn vader heeft een laken uitgeknipt en met een bezemsteel en wat verstaging bevestigd op het rubberbootje, uren was ik hier mee zoet. Tegen de wind in roeien en voor de wind weer terug.

Mijn opa had een motorjacht in die tijd, welke mijn  ouders ook geregeld meenamen en de liefde voor watersport was geboren. Mijn vader bouwde op zolder van het magazijn een Optimist van watervaste multiplex van Bruynzeel, waar ik in werd gezet op het Zuidlaardermeer met de enige instructie “tegen de wind overstag” en kreeg zo het zeilen onder knie.

Aangezien mijn vader handig was (en geld was ook een reden) bouwde hij daarna een flits waar ik met mijn broertje wedstrijden in zeilde, voornamelijk op het Zuidlaardermeer. Gezien dit een jeugdboot was en ik de leeftijd van 16 bereikte was de overstap naar een laser daarna een logisch gevolg in die tijd.

Door het kopen van een huis, trouwen en kinderen kwam de watersport op een laag pitje. Maar na de verhuizing naar Winsum, en de kinderen waren inmiddels oud genoeg voor een boot, werd een zeiljacht aangeschaft. Anahata, een Stringer 915. Met haar hebben we jaren plezier gehad en ook de Oostzee werd bevaren, echter ons mooie scheepje leed schipbreuk in 2007.

Na een aantal jaren zonder watersport konden we het niet meer uithouden en gingen we weer op zoek naar een  jacht en kochten een aluminium Koopmans-35 met hefkiel, Sowilo, waarmee ook droog kunnen vallen. Ideaal voor de Waddenzee en zijn zo terecht gekomen in de jachthaven en liggen inmiddels al weer een aantal jaren aan steiger C-41.

Ik hoop u te ontmoeten in ons clubhuis Het Roode Hooft.