Een hachelijk droogvalmoment

Zomervakantie 2013. We waren met de Mor-lo in Nederland en op het Duitse wad gebleven en hebben de eerste twee weken opgevaren met onze zoon, Marten en zijn toenmalige vriendin. Marten had een oude Albin Vega (de Lupko) op de kop getikt en wilde eigenlijk al naar de Oostzee, maar dat leek ons nog een brug te ver. Vandaar dat we eerst samen het Markermeer en IJsselmeer hebben verkend en van daaruit het wad op zijn gegaan.

Op enig moment was het de bedoeling om naar Vlieland te gaan, hoewel we al hadden gehoord dat het er erg druk was. Maar toch die kant op gegaan, nadat nog een paar vrienden van Marten in Harlingen bij de Lupko waren opgestapt. Bij Vlieland aangekomen bleek de haven inderdaad overvol, dus voeren we door om iets ten zuiden van het dorp te gaan ankeren en droog te vallen. De Mor-lo (Southerly 110) kan prima droogvallen, maar de Lupko natuurlijk niet. Daarom hadden we bedacht dat de Lupko bij de Mor-lo langszij zou kunnen liggen. Zo gezegd zo gedaan. Het was een mooie zomeravond, weinig wind en natuurlijk erg gezellig.

Toen het water begon te verdwijnen, begonnen echter de problemen. De Lupko viel als eerste droog met een iets grotere diepgang dan de Mor-lo (met de swingkiel omhoog). Het gevolg was dat de Lupko steeds schever naar de Mor-lo toe kwam te liggen en dat de verstagingen van beide schepen elkaar gingen raken. Door de lichte golfslag zaagden de verstagingen lekker tegen elkaar aan. Iedereen hield z’n hart vast. Met name de jonge schipper zag zijn scheepje in gedachten al ten gronde gaan. Met een spinakerboom tussen beide masten bevestigd konden we deze ongewenste ontwikkeling gelukkig een beetje binnen de perken houden, maar spannend was het wel. De Lupko lag ook behoorlijk scheef. De opvarenden van de Lupko vonden het niet meer comfortabel en verkasten naar de buren. De beide schippers hebben een groot deel van de nacht buiten gezeten om de boel in de gaten te houden. Vooral toen ’s morgens vroeg het water weer terug kwam, in combinatie met iets meer wind en golfslag, was het nog even weer erg spannend. Gelukkig is alles goed gegaan en kon ook deze nacht weer bijgeschreven worden in het “dikke verhalen” boek.