Droogvalervaring en fluitketel

Een droogvalervaring van lang geleden die ons is bijgebleven.
We waren nog wat onzeker, dus we hadden goed gerekend en het anker laten vallen op een plek waar de waterstand op de vaarboom overeenkwam met de berekening. Het was mooi te constateren dat praktijk en berekening in overeenstemming waren; we kwamen exact droog te liggen op het berekende moment.

Eenmaal drooggevallen begon de zoektocht naar mosselen. We hadden geluk want er lagen er toen veel. Aan boord hadden we het vijf liter biervaatje aangesloten en met de mosselen als maal was de stemming goed. Na het feestmaal kwam het gesprek op ons anker. Het opkomende tij zou van de andere kant komen. Het schip zou dus draaien. De kracht op het anker zou dus van de andere kant komen. We hadden niet veel zin om na onze mosselen in actie te komen laat staan om in onze slaap gestoord te worden door een stranding.Wat te doen? We bedachten een oplossing met een touwtje en een spit. Het touwtje met een lengte van de uitstaande ankerketting en het spit daaraan vastgeknoopt werd op de bodem neer gelaten. Mijn maat wilde het touwtje aan zijn dikke teen binden. Als hij dan zou dromen dat iemand aan het touwtje van zijn dikke teen trok, zou hij wakker worden en zich realiseren dat het werkelijkheid was en dat het anker aan het krabben was. We zouden dan nog maatregelen kunnen nemen om nader onheil te voorkomen. Het idee dikke teen hebben we losgelaten.

Ons oog viel op een fluitketel. Die bleek voor ons doel ontworpen te zijn want na een kleine test bleek dat de ketel net niet door de patrijspoort heen kon. Dus het touwtje werd aan de fluitketel vastgemaakt. En de drooggevallen bemanning viel in een diepe slaap. We werden tegelijk wakker van een korte heftige plop en zagen de fluitketel strak in de patrijspoort zitten. Het idee was goed, maar we hadden het touwtje dubbel zo lang moeten maken. Verder had het anker zich keurig in de andere richting ingegraven.

Nu maak ik me nooit meer zorgen, het is nu een vanzelfsprekendheid dat het anker niet onklaar raakt in dit soort situaties. De fluitketel techniek is dus maar een keer toegepast. Wel met een leuke herinnering.